Nieuwe Natuurschoonwet?

7 October 2014

Afgelopen maandag organiseerde het Ministerie van EZ een meedenksessie over de Natuurschoonwet. En, geheel in landgoederensfeer, vond dat plaats in stadskasteel Oudaen. Maar wat heeft de Natuurschoonwet nu precies met wandelen te maken?

Wandelen over landgoederen

Veel wegen en paden in Nederland zijn openbaar (in de zin van de Wegenwet). Dat betekent dat je gewoon op straat mag lopen en dat fietspaden er voor iedereen zijn. Maar voor wandelaars is er ook nog een hele andere categorie paden. Daar mag je ook gewoon lopen, omdat dat terrein bijvoorbeeld is opengesteld. Veelal zijn dat paden over particuliere terreinen. Soms door een bos, soms over het land van een boer. Maar in Nederland zijn ook veel landgoederen waar je mag lopen. En dat zijn vaak de mooiste paden en plekjes voor wandelaars! Beter dan langs een drukke weg of over asfalt wandelen ;-)

De Natuurschoonwet

Veel landgoederen zijn zogenaamde ‘NSW-landgoederen’ (NatuurSchoonWet); in Nederland zijn dat er ruim 5.000. De kern van deze wet is dat eigenaren van landgoederen belastingvoordeel krijgen als zij er voor zorgen dat hun landgoed in stand wordt gehouden. Dat belastingvoordeel wordt nog groter als zij hun landgoed ook openstellen voor wandelaars. Meer dan de helft van de landgoederen kiest daar voor. Maar de Natuurschoonwet is een oude wet, uit 1928. En daarom wordt er nu over gesproken of ‘ie nog wel effectief is.

Wandelnet

Gelukkig wordt ook aan Wandelnet advies gevraagd. Samen met een groep zogenaamde deskundigen uit verschillende hoeken hebben we daar een avond over nagedacht. Veel van de vraagstukken gingen over onderwerpen waar het wandelen niet betreft. Maar voor de openstelling is het natuurlijk relevant voor Wandelnet.

Nog betere wet?!

Wat ons betreft is de openstellingsregeling in het kader van de Natuurschoonwet een heel belangrijk instrument. Het zorgt er namelijk voor dat je al wandelend van heel mooie plekken in Nederland kunt genieten. Zonder die wet zouden waarschijnlijk veel landgoederen gewoon afgesloten zijn met een hek! Kortom: die openstellingsregeling blijft er wat ons betreft. Maar het kan misschien nog wel beter?

-       Zo hebben veel landgoederen bijvoorbeeld maar één ingang. Dat betekent dat je wel een rondje kunt lopen, maar als je van A naar B loopt (bijvoorbeeld over het Pieterpad), dan wil je er eigenlijk aan de ene kant van het landgoed in en aan de andere kant weer uit. Ook veel regionale wandelnetwerken hebben die wens.

-       Dat je er mág lopen, betekent ook niet altijd dat je er kúnt lopen. Hoge brandnetels, smalle paadjes, prikkeldraad of het ontbreken van een bordje maken soms dat het gewoon feitelijk niet toegankelijk is. Het helpt als er iets wordt afgesproken over de begaanbaarheid.

-       En tot slot zou het goed zijn als ook markering van landelijke en provinciale netwerken toegestaan moesten worden. Natuurlijk hebben we er begrip voor dat markering terughoudend en passend in het landschap wordt toegepast. Het is aan de wandelwereld om daar met elkaar ook een statement in te kunnen maken door bijvoorbeeld uniformiteit in markering na te streven. Maar het is wel een essentiele stap die hoort bij de toegankelijkheid in onze beleving.

En zo waren er nog meer ideeën die we onder de aandacht hebben gebracht. Natuurlijk moet nog blijken wat er uiteindelijk terug kan komen in de evaluatie.

Praktijkervaring

Het was leuk om in de voorbereiding op deze bijeenkomst een aantal partijen al te kunnen consulteren: landschapsbeheer, de padcoordinator van het Pieterpad, een routebureau en natuurlijk onze vrijwilligers. De meesten hebben direct een voorbeeld uit de praktijk. Heb jij een goede of slechte ervaring, dan ben ik daar heel nieuwsgierig naar!

 

 

Ankie
coördinator belangenbehartiging
Wandelnet

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.

Er zijn nog geen forumberichten over dit onderwerp.

Steun ons