Wandelverslag NS-wandeltocht Den Haag

Den Haag is een van de nieuwe NS-wandeltochten van dit jaar. Samen met de wandeltochten Drentsche Aa, Oostvaardersplassen en Texel maakt de route het pakket van 46 NS-wandeltochten compleet. Journalist Anke Manschot wandelde speciaal voor de eerste editie van de nieuwsbrief Lopende Zaken de nieuwe NS-wandeltocht Den Haag.

"Wat is Den Haag toch mooi, weids, majestueus en … een tikje pompeus"

De zon schijnt en de lucht is strakblauw als we klokslag twaalf Den Haag CS uitlopen. En dat er een gure wind waait, daar malen doorgewinterde wandelaars niet om. Thuisblijvers hebben altijd ongelijk, is mijn motto voor een dagje uit. Via een gezellige winkelstraat gaan we op weg naar het Binnenhof, een route die ik als journalist meermaals aflegde. Op het plein voor het hof aangekomen, wijs ik mijn metgezel op de glazen toegangsdeur tot de Tweede Kamer. Maar zonder ID-kaart is deze vesting niet te nemen.

Binnenhof Den HaagOok vandaag zijn op het Binnenhof toeristen met hun camera in de weer. We lopen om het beroemde gebouw met de twee torens heen. Hier wordt de troonrede gehouden, in de ridderzaal. Het gebouw doet mijn metgezel aan een burcht denken. En inderdaad, ik zie nu voor eerst dat het aan de zijkant kantelen met schietgaten heeft. We passeren daarna twaalf vlaggen, van elke provincie een, die de hofvijver flankeren. De hofstad blijkt een echte vlaggenstad, ontdekken we al snel. Niet alleen wapperen vanaf ambassades veelkleurige doeken maar ook van andere monumentale gebouwen.

Den Haag is ook een standbeeldenstad. We passeerden er al een paar, van voorvaders van de Oranjes. Tegenover de Hofvijver een standbeeld van de befaamde Nederlandse politicus Johan de Witt, door het gepeupel beestachtig vermoord. Pas nog zag ik een drieluik van die slachtpartij. Gelukkig raak ik het beeld van zijn naakte lichaam met afgehakte vingers en geslachtsdelen kwijt als we even later het beroemde hotel des Indes binnenlopen met zijn aanlokkelijke pluchen interieur. Voor ons de ideale plek voor een eerste koffie stop.

Schuin tegenover Des Indes is het Escher Museum in het voormalige winterpaleis van koningin Emma gehuisvest. In het decor van de Oranjes bewonder ik houtgravures, houtsnedes en litho's. Nooit eerder zag ik kroonluchters in de vorm van een atoombom, een gitaar, een palet en een doodshoofd.

Lange Voorhout Den HaagNa het museumbezoek kijken we op de Lange Voorhout uit, waar de lantaarnpalen gouden kroontjes dragen. Wat is Den Haag toch mooi, weids, majestueus en ... een tikje pompeus. En wat vreemd dat Amsterdam in alle toonaarden is bezongen en Den Haag niet. Zou de stad van Couperus daar te deftig voor zijn? Op weg naar de Zeestraat komen we door gewone straten. Een accordeoniste die er weinig van bakt, weet ons toch geld uit onze zak te troggelen. Onze museumjaarkaart is in tegenstelling tot het vorige museum wel geldig in Panorama Mesdag, waar ik twintig jaar geleden voor het eerst was. En opnieuw ben ik verrukt van deze optische illusie die begint met veertien meter echt zand en daarna een schilderdoek.

Na het Panorama lopen we al snel het Scheveningse bos in. Voor mij de ideale wandeling: cultuur én natuur. De natuur heeft vandaag voor ons onder meer bosanemoontjes en krokussen in de aanbieding. We doorkruisen ook nog een gigantische ligwei voor we bij het Kurhaus uitkomen. Daar blijken ze na 17 uur geen koffie meer te serveren voor loslopende bezoekers. Tsja. Maar op het terras van een strandtent blijkt het uit de wind ook heerlijk toeven. 

Steun ons