Pad of route? - en het onderscheid

7 July 2015

Afgelopen week had ik weer verschillende keren spraakverwarring over de begrippen 'pad' en 'route'. En laat ik maar eerlijk zijn: vanuit Wandelnet dragen we zelf ook stevig bij aan die spraakverwarring...

Kwestie van begrip

Binnen de belangenbehartiging van Wandelnet is het soms belangrijk om duidelijk onderscheid te maken tussen paden en routes. Waarbij in onze beleving een pad eigenlijk de fysieke strook in het landschap is waarover je je kunt verplaatsen. Zeg maar; de hardware. En een route is dan een combinatie van verschillende paden (of stukken ervan) tot één verbinding. Je zou kunnen zeggen; de software. Hoewel er soms wat markering bij een route komt kijken.

Zonder paden, geen routes!

En ik stel regelmatig: zonder paden, geen routes! Als je ergens fysiek niet kúnt lopen, dan kun je er ook geen route overheen maken. En dus maken we ons als belangenbehartiger sterk voor een goed netwerk van paden. En omdat we vanuit Wandelnet nooit beheerder van een pad zijn, zoeken we daarvoor andere partners. Als het over openbare paden gaat, dan is vaak de gemeente de wegbeheerder (of eigenlijk padbeheerder). Maar voor wandelen zijn juist ook de meer informele paden o zo belangrijk. Dan gaat het over paden van boeren en particulieren. Maar ook de categorie van toegankelijke paden in natuurgebieden van bijvoorbeeld Staatsbosbeheer en op landgoederen zijn essentieel in het totale stelsel van de infrastructuur voor wandelaars. D
En als die infrastructuur maar op orde is, dan is het maken van routes geen kunst meer, zo is mijn stelling.

Verwarring door Wandelnet

Nu is het gekke dat we bij Wandelnet consequent bijdragen aan de begripsverwarring. We noemen onze routes namelijk paden... Lange-Afstand-Wandelpaden zoals het Pieterpad, zijn eigenlijk routes.

Maar in het kader van 'paden' stuitte ik deze week nog weer op een mooie gids van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed over 'historische wegen'. Een lezenswaardig documentje dat een heel duidelijk beeld geeft van de historische ontwikkeling van zandwegen naar straatwegen naar snelwegen. Misschien dat mijn volgende blog maar moet gaan over het onderscheid tussen paden en wegen ;-) Want, sjonge, wat zijn er een hoop paden verloren gegaan door omvorming tot wegen en is de mens-te-voet hier uit beeld geraakt...

Ankie

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.
  1. C.M.Louwerse

    Pad of route?
    Laten we a.u.b. op de ingeslagen weg veder gaan en onze routes steeds pad blijven noemen.
    In Zeeuws-Vlaanderen hebben we Fortenroute, Hof te Zande route, Mauritsroute, Hulsterlooroute enz., allemaal fietsroutes.
    Toen ze in de buurt van Koewacht binnen het WNW de Mosseldreefroute wilden gaan aanleggen ze het advies gegeven om het Mosseldreefpad te noemen.
    Sindsdien zijn behalve dit pad er het Ommetje De Vennen pad en wandelpad Ommetje Koebulten daar in het landschap bij gekomen.
    Bij de naam "pad" gaan mijn gedachten altijd uit naar een onverharde ondergrond.
    Mij worden wel eens vragen gesteld of het Grenslandpad ook te fietsen is. Mijn antwoord is dan altijd dat het een "route" is voor wandelaars, maar gedeelten zijn wel te fietsen, Maar dat de naam pad aanduidt dat er paden binnen het Grenslandpad zijn die niet geschikt zijn voor fietsers en dat overstapjes e.d. een blokkade vormen voor hen.
    Gelukkig ontbreekt ook de term route in de naam van Wandelnetwerk Zeeland. Wandelroutes binnen dat WNW worden vaak aangeduid met een naam dat eindigt op "pad".

Steun ons