Wandelen met de hond

Terug naar forum overzicht

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.
  1. schuttermajoor

    Op zaterdag voor pasen voltooide ik samen met mijn ondertussen ruim 9 jaar oude airedale terrier Ché ons Ommetje Nederland, een ruim 1900 kilometer rondwandeling in 59 etappes langs de randen van Nederland.
    We waren in juni 2014 in Thorn begonnen met langs het Grenslandpad naar Sluis te lopen. Daar arriveerden we eind september om daarna over het Nederlands Kustpad in herfst en winter naar Bad Nieuweschans te lopen. Daar arriveerden we medio april 2015. In juni gingen we toen over het Noaberpad weer naar het Zuiden. Vanaf de Rijn liepen we een route die ik zelf had samengesteld, overigens gedeeltelijk met gebruikmaking van stukjes van beschreven routes. Omstreeks de jaarwisseling waren we in Vaals, waarna we langs de zuidrand van Zuid-Limburg en de Maas weer terug liepen naar Thorn.
    Van de 118 reizen van en naar etappeplaatsen maakten we er 108 met openbaar vervoer. Bij de overige werden we met de auto weggebracht of opgehaald. Een uitgebreide fotorapportage kan je vinden op http://j.mp/ommetjenederland .

  2. schuttermajoor

    Mijn website over het wandelen met je hond langs langeafstandswandelpaden http://home.kpn.nl/wedelman/wandelenmetjehond/ bevat inmiddels info over:
    Floris V-pad, Geert Grootepad, Graaf van Hornepad, Grote Rivierenpad, Hertogenpad, Maarten van Rossumpad, Marskramerpad, Pelgrimspad, Pieterpad, Rondom de Dom, Rondom de Veluwe, Rijndeltapad, Scholtenpad, Stichtse Dorpenpad, Trekvogelpad, Utrechtpad, IJsselweg, Willibrorduspad.

  3. DeBeemd03

    Uit de berichten op de Wandelnet site zou het lijken of het er heel veel beperkingen zijn als je gaan wandelen met de hond.
    Ik wandel al 20 jaar met een hond of honden, ben eigenlijk nog nooit problemen tegen gekomen Ik zorg als voor bereiding wel voor:
    - Topografische kaart meenemen zodat je een alternatieve route kunt maken.
    - Van te voren checken of de hond er wel mag komen.
    - Je hond trainen in het beklimmen van trappen en het lopen over wildroosters. Voorzichtig lopen over smalle bruggetjes.
    Voor dit trainen moet je in het begin de tijd nemen en
    Dhr Schuttermajoor schrijft iets vergelijkbaars.

  4. schuttermajoor

    Op http://home.kpn.nl/wedelman/wandelenmetjehond kan je feitelijke info vinden over voor honden verboden trajecten en obstakels, met eventuele alternatieven, op de LAW's en streekpaden die ik inmiddels met de hond gelopen heb. Dat zijn het Trekvogelpad, Pelgrimspad, Grote Rivierenpad, Utrechtpad, Maarten van Rossumpad en Marskramerpad. En binnenkort ook het Floris V-pad.

  5. Wandelnet

    Dit bericht is eerder geplaatst op het forum van onze vorige website. Hondenalternatief Marskramerpad tussen Terschuur en Achterveld
    zo, 22/07/2012 - 16:29 — Wim Edelman
    Op woensdag 18 juli liep ik met mijn hond van Stroe naar Stoutenburg om in Leusden op de bus te stappen. Uiteraard was mij bekend dat tussen Terschuur en Amersfoort de ligging van het pad ingrijpend is gewijzigd, mede om er voor te zorgen dat het vervelende en ook gevaarlijke stuk van ruim 2 kilometer over de drukke Stoutenburgerweg vermeden kan worden.

    De routewijziging is volgens de verstrekte informatie verboden voor honden. Voor wandelaars met honden wordt als alternatief opgegeven de Stoutenburgerweg tot aan de Emelaarseweg af te lopen. Maar daardoor wordt het gewraakte traject over de Stoutenburgerweg verlengd tot bijna 3,5 kilometer. Ik besloot daarom, argeloos als ik was, de oude route tussen Terschuur en de Barneveldse Beek te lopen. Maar dat doende ontdekte ik dat aan het einde van de Vinselaarse Weg, waar deze over het erf loopt van een boerderij, de doorgang verboden is. Ik ben toen op zoek gegaan naar iemand om toestemming te vragen of ik toch door mocht lopen, vond niemand, en ben toen zo brutaal geweest om op eigen gezag door te lopen in plaats van terug te lopen naar de Stoutenburgerweg.

    Omdat het me niet lekker zat ben ik daags daarop telefonisch informatie gaan inwinnen over de passeerbaarheid van het betreffende erf. En toen bleek mij dat de eigenaar van de boerderij inderdaad geen wandelaars meer over zijn erf wil hebben. De oude route tussen Terschuur en de Barneveldse Beek kan niet meer gelopen worden.

    Maar hiermee was voor mij de kous nog niet af. Vandaag ben ik gaan verkennen wat nu eigenlijk het "verboden voor honden" op de nieuwe route inhoudt. Volgens mij gaat het om twee kleine stukjes waar je niet met de hond mag komen.

    Het eerste stukje begint waar je volgens de beschrijving, na op het landgoed Paradijs om een boerderij heen gelopen te zijn, uit bent gekomen op een laan, daar rechts af bent geslagen en na 100 meter linksaf moet slaan. Dit stukje kan probleemloos worden vermeden door, als je na de boerderij op de genoemde laan bent uitgekomen, direct linksaf de laan in te gaan. Na 100 meter met een bocht naar rechts kom je bij de poort van het landgoed Groot Bylaer weer op de gemarkeerde route, over de Butselaarseweg. Dit stukje is dus niet kritisch.

    Maar kritisch is wel een stukje verderop op de Butselaarseweg, direct voorbij de bruggen over de Barneveldse beken. Voor dit stukje van nog geen 200 meter vond ik geen alternatief anders dan de route via de Stoutenburgerweg.

  6. Wandelnet

    Maarten van Rossumpad met de hond

    Dit bericht is eerder geplaatst op het forum van onze vorige website:do, 19/04/2012 - 09:21 — Wim Edelman
    Tussen eind februari en half april 2012 heb ik met mijn hond in negen wekelijkse etappes het Maarten van Rossumpad gelopen. Graag deel ik hier mijn ervaringen.
    In het gidsje en op de wijzigingenpagina staan beperkingen voor de hond met alternatieven genoemd. Deze betreffen:
    - kaarten 6a en 6b: de zomerroute tussen Rossum en Varik
    - kaart 7: het traject door de Hurwenense Uiterwaard
    - kaart 20: Grebbeberg.
    In aanvulling hierop kan ik ook nog melden dat in Rossum (kaart 6) het pad door de speeltuin bij het kasteel verboden is voor honden. In de hoofdrichting is het alternatief over de Slotselaan nog honderd meter door te lopen en dan rechtsaf te slaan (Slotsestoep) en dan door te lopen tot aan de dijk.
    Voorts zijn er voor honden nog een paar hindernissen:
    kaart 37: vlak voorbij kilometer 206 een veerooster en bij kilometer 207,5 een hek waar de hond overheen getild moet worden.
    kaart 47: vlak voor de Soestwetering: een veerooster en in de brug over de Soestwetering twee (houten) veeroosters.
    Daarentegen meld ik dat de voetgangerssluizen op kaart 6 bij de steenfabriek weliswaar hoog zijn, maar dat betreft de hekken ter weerszijden, je hoeft dus niet over een verhoging heen te stappen of te klimmen.
    Voorts kan ik aanbevelen de niet gemarkeerde routes op kaart 3 en kaart 52 te volgen. Op kaart 5 heb ik tussen Het Wild en de pont over de Maas beneden aan de dijk gelopen, deels over de dijkvoet, deels over de naastgelegen kale velden. Daarbij moest ik wel een keertje over een slootje springen.
    Los van deze meer fysieke zaken merk ik op, dat het deel door Rivierenland (tussen 's Hertogenbosch en Rhenen) heel veel over geasfalteerde dijk- en polderwegen voert. Ik liep er tijdens carnaval en sombere, koude doordeweekse dagen. Er waren daardoor best nogal wat weggetjes waar de verkeersintensiteit zo laag was, dat ik het verantwoord vond de hond los te laten lopen. Maar het was wel voortdurend goed opletten. Maar ik vermoed dat wanneer het warmer is en de zon schijnt op dezelfde wegen heel druk zal zijn met fietsers en motoren.

  7. schuttermajoor

    Trekvogelpad met de hond
    Ik heb tussen november 2010 en maart 2011 in 15 etappes met mijn hond het Trekvogelpad van west naar oost gelopen. Mijn hond is een airedale terrier van toen 4 jaar oud.

    Op twee na zijn de trajectdelen die verboden zijn voor honden met de betreffende alternatieven aangegeven in het gidsje en op de wijzigingenpagina op de Nivon-website http://www.nivon.nl/wandelen/actueel.asp?WandelpadID=1182344845&GidsenID=8
    De op dit moment niet gepubliceerde verboden voor honden die ik tegen was gekomen betreffen:
    Kaart 1: Het strand van Bergen aan Zee: dit is tussen 1 mei en 1 oktober verboden voor honden. Het alternatief is over de weg naar de tweede opgang te lopen;
    Kaart 34: Het pad tussen het landgoed Broekhuizen en de Gooyerdijk. Voor een alternatieve verbinding zie http://flic.kr/p/dhSqWT .

    Het Trekvogelpad kent maar weinig obstakels. Ik herinner mij:
    Kaart 5: tussen Noordermolen en de Hoogegeest twee korte veeroosters.
    Kaart 23: een groot rooster bij de brug over de Karnemelksloot bij de voormalige forten.
    Wat betreft kaart 15, het alternatief langs het IJsselmeer, weet ik niet of hierin voor honden verboden trajecten zitten en of dit hindernissen voor honden bevat.

    Al met al is het Trekvogelpad een leuk en heel geschikt pad om met je hond te lopen.

  8. schuttermajoor

    Sedert het najaar van 2010 heb ik, verdeeld over bijna 70 wandeldagen, samen met mijn hond ruim 2100 kilometer langs LAW's en streekpaden gewandeld. Omdat mij gebleken is dat daar behoefte aan is, deel ik graag via dit forum mijn ervaringen. In dit bericht zal ik mij beperken tot een aantal algemene zaken.

    Als je begint met langere wandelingen te maken met je hond houdt dan rekening met de fysieke mogelijkheden van de hond. De training van mijn hond ging gelijk op met de mijne. Ik ben zelf met zo'n 15 km begonnen en dat is geleidelijk toegenomen naar 20, later 25, 30, een enkele keer 35 en veel later soms zelfs tot meer dan 40 km. Na een jaar had mijn hond (een airedale terrier van nu rond 30 kilo) zo'n 2 kilo aan spiergewicht gewonnen.
    Houdt er rekening mee dat de hond, afhankelijk van de gelopen afstand en tijd dat je onderweg bent geweest, de volgende dag, net als jezelf misschien, nodig heeft om te recupereren of om gewoon slaaptekort in te halen. Bij de planning van meerdaagse tochten moet je er dus van uit gaan, dat niet alleen jijzelf maar ook de hond de volgende ochtend uitgerust aan de volgende etappe moet kunnen beginnen. Dat betekent waarschijnlijk, dat je zeker in het begin kortere etappes moet lopen dan wanneer je een eendaagse wandeling maakt. Realiseer je dat je hond je niet kan vertellen dat hij moe is. Hij zal het uiterste doen om je bij te benen.

    Ik maak zelf overigens geen meerdaagse tochten. Ik wandel één keer per week een hele dag, waarbij we (de hond en ik) met openbaar vervoer naar het punt reizen waar we de vorige week zijn geeindigd. Aan het eind van de middag reizen we ook weer met openbaar vervoer naar huis terug. Ik zorg dat ik een handdoek bij me heb om hem voor de thuisreis begint zonodig droog te maken. 's Winters, bij hele lage temperaturen, trek ik de hond dan nog een dekje aan, zodat hij warm blijft bij het wachten op de bus of trein, en zonder problemen ook op koude ondergrond kan gaan liggen.
    Ik schenk regelmatig aandacht aan de voeten van de hond waarbij ik de kussentjes controleer opkloofjes en of er geen klitten of andere hinderlijke zaken tussen de kussentjes zitten. Ik let ook goed op de wijze waarop de hond loopt. Bij sneeuw en vorst smeer ik de kussentjes in met vaseline of liever nog speciaal voetenvet in verband met zout en pekel.

    Houdt er rekening mee dat je hond af en toe stil wil staan om te snuffelen of om een plasje te doen. Mijn hond moet het eerste uur van de wandeling overal aan snuffelen en zijn reuk uitzetten, en ik geef hem daarvoor ook maar de gelegenheid. Per slot van rekening moet hij het ook leuk vinden. Maar zeker als die dan aan de lijn loopt, kom je maar langzaam vooruit.

    En tenslotte: neem veel water en extra voedsel voor de hond mee. Hij zal van de inspanning immers ook extra dorst en honger krijgen! Ik ga altijd met 3 liter water op stap: voor mijzelf en de hond. Op warmere dagen gaat dat water ook op. Maar mijn hond gaat het liefst het water in. Ook als het een modderplas in het bos is, sta ik hem dat als het even kan toe.

    Wat echt lastig is, dat je als wandelaar met hond te maken krijgt met specifieke beperkingen in de begaanbaarheid van de paden:
    - voor honden verboden trajectdelen;
    - obstakels in de vorm van veeroosters, overstapjes, hekken en schrikdraden in de route.
    Mijn ervaring met de gidsjes is, dat deze de meeste voor honden verboden trajectdelen vermelden, maar niet alle. En waar deze wel vermeld zijn is er niet altijd een voor honden wel toegankelijk alternatief aangegeven. Specifieke hindernissen voor honden zijn soms wel uit de routebeschrijving af te leiden, bijvoorbeeld als in de routebeschrijving vermeld staat dat je een overstapje moet passeren. Maar waar vermeld staat dat je een hek moet passeren is het vaak raden of het hek te openen is, of dat je er overheen moet klimmen. En veeroosters staan nooit vermeld.
    Als je dus met een hond gaat wandelen is het zaak je vooraf goed te oriënteren op de route. Ik begin altijd met de routebeschrijving goed te lezen. Daaruit is vaak al af te leiden dat je hekken en overstapjes moet passeren: (natuur)terreinen met vrij grazend vee, kades, tiendwegen en dijkkruinen zijn “verdachte” gebieden. De kaartjes geven soms informatie: bijvoorbeeld omrasteringen van natuurterreinen. En ook op internet, inclusief Google Earth en Streetview is nuttige informatie te verkrijgen over toegankelijkheid en obstakels. Een enkele keer heb ik een terreinbeheerder opgebeld om duidelijkheid te verkrijgen.
    Maar ondanks alle goede voorzorgen is haast niet te vermijden dat je toch voor verrassingen komt te staan: een veehek dat niet open kan of een rooster dat de hond niet op eigen kracht kan passeren. Als dat allemaal niet mogelijk is en er is geen alternatieve route voorhanden (wat regelmatig het geval is), dan zit er niets anders op je hond over het obstakel te tillen. Bij een hek moet je dan eigenlijk met zijn tweeën zijn, anders moet je de hond aan de andere kant laten vallen, in de hoop dat hij dan goed op zijn poten terecht komt. Als je tot tillen niet in staat bent, dan zijn lang niet alle paden geschikt om met een hond te bewandelen.
    Overigens liggen in mijn ervaring de obstakels voornamelijk in de veen- en kleigebieden. Het Pelgrimspad bijvoorbeeld ligt tussen Amsterdam en Heusden bezaaid met obstakels. Maar ten zuiden van Heusden kom je er geen meer tegen. Mijn hond heeft overigens zo'n afkeer van dat optillen dat hij zich geleerd heeft de meeste veeroosters lopend te nemen of hij zoekt zich een weg door de sloot. En hij leert ook steeds beter zich door kleine gaten in hekken te wurmen.

    Onverwachte verboden voor honden los je overigens niet op met tillen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat die verboden worden gerespecteerd. Er zit dan niets anders op dan terug te gaan en een alternatief te zoeken.

    Al met al lijkt het mij heel belangrijk dat in aanvulling op de gidsjes wandelaars met honden zo nauwkeurig mogelijk rapporteren waar welke hindernissen zijn en wat eventueel de alternatieven zijn. Ik zelf zal dan ook per pad rapporteren van wat ik ben tegengekomen.

  9. Martien1959

    Ik heb onlangs het Floris de vijfde-pad gelopen. Op de verschillende tiendwegen mogen honden mee, maar dat kan eigenlijk niet. Zo'n tiendweg is 'bezaaid' met hekjes en afsluitingen waar vaak via een plankje 'om de hindernis heen' kan worden gestapt. Ik heb dat de gemiddelde hond nog niet zien doen en mijn hond, een Ierse Wolfshond van 72 kg, til je ook niet even over een hek heen.
    Hetzelfde geld voor wildroosters. Een Duitse Herder til je nog wel over een wildrooster heen, een Ierse Wolfshond echt niet.
    Zou het een idee zijn om in het boekje te vermelden (of wat mij betreft op de website) of een route of traject hondvriendelijk is?

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.
Steun ons