Vrijwilligersdag 2026, een dag om van te dromen
Op zaterdag 17 oktober kwamen 200 vrijwilligers en bijna alle kantoormedewerkers bijeen voor de jaarlijkse vrijwilligersdag. Een ontmoetingsdag met een bijzondere inhoudelijke bijdrage: een omgekeerde versie van College Tour. Dit keer was Twan Huys niet de interviewer, maar de geïnterviewde. In de middag konden de deelnemers kiezen uit vijf activiteiten. En er was volop ruimte om elkaar te ontmoeten en te netwerken.

Wandelnet directeur Ankie van Dijk opent de dag © Ernst Koningsveld
Een inspirerende locatie
We waren dit jaar te gast in Leerhotel Het Klooster in Amersfoort. Dat is een horeca- en congresomgeving waar leerlingen het hotelvak in de praktijk leren. Natuurlijk heette Wandelnet-directeur Ankie van Dijk eenieder welkom in de Kapel, de sfeervolle voormalige kerkzaal. Ze nodigde Rob van Muilekom, gedeputeerde van de provincie Utrecht, uit om te vertellen wat hij zoal met wandelen doet.
In zijn portefeuille zitten de onderwerpen Cultuur en erfgoed, Recreatie en toerisme, Vitale samenleving en Sport en bewegen en juist door die combinatie komt alles mooi samen. Trots vertelt hij dat er in de afgelopen jaren in de provincie duizend kilometer aan wandelpaden bij is gekomen, een forse uitbreiding van de 2.000 km die er in de hele provincie al was. Veel daarvan is te danken aan het Routebureau. Het beleid van de provincie is erop gericht dat je veilig te voet moet kunnen reizen, ook naar alle OV-opstappunten.
Ankie concludeert dat Utrecht vooroploopt. “Wat doen jullie veel!” Rob legt nog even een link naar de Belgische wandelaars Arnout, Ruben en Philippe die op tv ‘Dwars door de Pyreneeën’ wandelen. “Je ziet dat ze gebruik maken van de markeringen en dat de ontmoetingen onderweg zo waardevol zijn. Dank aan alle vrijwilligers van Wandelnet die dergelijke ervaringen in eigen land mogelijk maken.”

Rob en Ankie maken een selfie © Luuk Gijselhart
College Tour
Zoals in de inleiding al vermeld, volgde een bijzondere versie van ‘College Tour’, dit keer met Twan Huys in de rol van geïnterviewde en Saskia Littooij als interviewer. Twan: “Markeringen zijn als water uit de kraan: het is er, maar het is niet vanzelfsprekend.” Dat besefte hij tijdens de voorbereiding op zijn eerste wandelboek ‘Wandellust’. “Ik ben toen vaak verkeerd gelopen, en moest het wandelen nog leren. Ik kreeg een enorme waardering voor al die markeerders.”
Toen zijn zoon zeventien was, stelde Twan voor om samen het Droompad te lopen: 555 kilometer van München naar Venetië. Menig ‘nee’ van zoonlief werd onderbouwd met “Ik ben op een leeftijd dat ik juist wat afstand moet nemen van mijn vader, dus niet zo’n langdurig project moet gaan doen.” Maar er volgde toch nog een "Ja, mits niet in één ruk, maar verdeeld over twee jaren”. Dat werden uiteindelijk drie tochten, omdat de vader van Twan halverwege de tweede tocht plotseling overleed.

Saskia en Twan in de College Tour setting © Luuk Gijselhart
Ervaringen op het Droompad
Twan leerde al snel dat zijn ambitie om zijn zoon beter te leren kennen niet zomaar zou gaan. Bij een van de eerste pogingen tot een goed gesprek reageerde zijn zoon met “Pa, we zitten niet in Buitenhof!” Twan: “Geduldig wachten is iets dat een journalist niet in zijn opleiding leert, maar met wandelen ga je onwillekeurig vertragen.” Misschien had hij het kunnen weten: met zijn ouders liep hij vroeger regelmatig langs een bordje in Zuid-Limburg met de tekst: ‘Gank mar wiejer en maak andere bliejer’, in het Nederlands: ‘Loop maar door en maak anderen blijer.’
Ze hebben de tocht met ups en downs volbracht, en Twan schreef er een inspirerend boek over: ‘Het Droompad’. Tot Twans verrassing loopt zijn zoon intussen ook met vrienden in de bergen. “Tja, we zijn geboren om te wandelen; wandelen is een soort levenselixer.“
Praktische ervaringen die zij opdeden zijn bijvoorbeeld: “Als je de route op je telefoon zet, loop je ook de hele dag met het wereldnieuws in je hand en alle berichtjes voor je kop. Heel onverstandig!” Ter voorbereiding adviseert Twan natuurlijk uitstekende wandschoenen. Maar let op, als de eerste dagen vooral asfalt zijn, zijn echte bergschoenen te stug en kan je blaren oplopen. En natuurlijk moet je vooraf inlopen. “Mijn zoon had het tweede jaar het voordeel dat die toen enkele avonden per week in de horeca werkte; die maakte dan al 20.000 stappen op zo’n avond. Misschien wel de mooiste les: “Je leert lange-afstand-wandelen pas door het te doen. Eigenlijk zou wandelen onderdeel moeten zijn van het curriculum van elke opleiding. Het bespaart huisartsbezoeken en behandelingen door psychiaters.”

Twan Huys signeert © Ernst Koningsveld
Middagprogramma
De deelnemers konden vooraf kiezen uit vijf middagactiviteiten: wandelen door ‘Klein Zwitserland’, over het Westerborkpad, naar Kamp Amersfoort of naar het Belgenmonument, allemaal op de Amersfoortse Berg en door een prachtige mix van cultuur, historie en prachtig herfstbos. Voor degenen die wat minder wilden lopen was er een rondleiding door het Leerhotel, zeker ook een leerzame ervaring.

Wandeling langs het Belgenmonument © Luuk Gijselhart
Door het fraaie herfstweer konden velen buiten lunchen en na afloop borrelen, en met een zeer tevreden gevoel huiswaarts keren. Weer volop geïnspireerd om hun vrijwilligerswerk te continueren.

Groepsfoto vrijwilligersdag 2026 © Luuk Gijselhart