Henk van Geerenstein met pensioen; hoe kunnen we 't zonder hem doen?
Na bijna achttien jaar heeft Henk van Geerenstein het Wandelnet-bureau verlaten omdat hij de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Veel, heel veel vrijwilligers, donateurs en wandelaars die gidsen bestelden of vragen hadden, zullen hem gaan missen. Hij was een vast en betrouwbaar contact op het bureau, die aandacht had voor de mens en altijd in was voor een lach. Dat vraagt om een exitinterview tijdens een wandeling op een van de warmste dagen, eind juni.
Henk van Geerenstein © Ernst Koningsveld
Hoe kwam je bij Wandelnet?
“Tijdens mijn financiële opleiding kwam ik te werken bij de BDU, de Barneveldse Drukkerij en Uitgeverij. Daar heb ik dertig jaar met veel plezier gewerkt, de eerste 25 jaar op de financiële afdeling, de laatste 5 jaar als uitgever. Toen ik in 2008 tegen de vijftig liep, vroeg ik me af of ik toch nog een keer een overstap wilde maken naar een andere organisatie. En toen kwam er iets zomaar op m'n pad. Eigenlijk was de sollicitatieprocedure voor uitgever/marketeer bij Stichting Wandelplatform, voorganger van Wandelnet, al gesloten. Maar ik werd uitgenodigd en kreeg de baan. In de loop van de tijd veranderde de functie. Het bureau groeide en de vragen en hoofdlijnen verschoven. Toen met name de financiële verantwoording naar subsidiënten en de algehele rapportages meer aandacht opeisten, kreeg ik vooral financiële taken toebedeeld. Intussen was het ook van wezenlijk belang voor Wandelnet de eigen inkomsten uit donaties te vergroten. Met mijn achtergrond in marketing en mijn belangstelling voor mensen, lukte het om samen met de collega’s mooie resultaten te halen.”
Hoe is het bureau veranderd in de loop der jaren?
Als een van de langstgedienden binnen het bureau heb je heel wat collega’s zien komen en gaan. Kan je daar wat over vertellen? “Zeker. Verloop van personeel is normaal, dus dat gebeurt. Mensen raken na een aantal jaren uitgekeken op hun functie, bereiken hun grenzen, of kunnen hun behoefte aan groei niet realiseren. Het kan ook gebeuren dat mensen vertrekken omdat karakters minder goed bij elkaar blijken te passen. De coronatijd heeft ook zo zijn invloed gehad; de ene collega kon daar beter mee omgaan dan de ander. Maar corona bood ook wel weer de kans om op afstand te werken. Maar bovenal, door alle jaren heen heb ik fantastische collega’s gehad en met Ankie van Dijk hebben we een fantastische directeur aan boord.
Van een klein bureau in 2008 staan we nu met een team van elf medewerkers klaar voor de wandelaars. Als actief voetballer en liefhebber van die sport vind ik dat natuurlijk een perfect aantal. Maar vergeet niet die meer dan duizend vrijwilligers zonder wie wij ons werk onmogelijk zouden kunnen doen. Met heel veel van hen heb ik regelmatig contact gehad. Ongelofelijk hoe gemotiveerd ze zijn! Zonder iemand te kort te willen doen, wil ik toch met name ‘mijn’ bureauvrijwilligers Willem van den Berg, Rob Rouwhorst en Pim Kuipers noemen, die in al die jaren een gouden kracht voor mij zijn geweest.” Als vrijwilliger bij zijn voetbalclub VV Lunteren en bij de Stichting ‘Middelpunt van Nederland’ weet Henk ook zelf wat de inzet van een vrijwilliger betekent.
Henk van Geerenstein bijna met pensioen © Ernst Koningsveld
En wat ga je doen nu je met pensioen bent?
“Allereerst ga ik van een langdurige achillespeesblessure proberen af te komen. Met therapie en oefeningen moet ik die pees weer op sterkte krijgen. En met het WK-voetbal kan ik heel wat uurtjes vullen. Daarna gaan we het wel zien. Ik ben nog vrijwilliger bij Wandelnet als veldmedewerker op het Veluwe Zwerfpad, dus we blijven elkaar ook nog wel tegenkomen. En wie weet wat er nog meer op mijn pad komt.”
Heb je nog een tip voor de Wandelnet-vrijwilligers?
“Tja, ik denk dat er veel meer ideeën leven onder vrijwilligers dan die het bureau bereiken. Misschien voelen ze wel een drempel. Dat is niet nodig: als bureau kijken we naar alle input. Natuurlijk kunnen we niet elk idee gaan uitvoeren, maar elke gedachte helpt ons verder.”
Geweldig bedankt Henk, voor je enorme inzet voor de wandelaars.
“Het was natuurlijk gewoon mijn werk. Maar wel met een missie en opdracht die ik met enorm veel genoegen al die jaren uitvoerde. En dat in een fijne omgeving waar ik veel van mijn energie kwijt kon. Dank aan iedereen met wie ik mocht samenwerken!”
Onze wandeling
Op deze superwarme dag liepen we een kilometer of zes door het Buurtbosch in Lunteren, een bijzonder gebied. Dit was altijd heidegebied voor de schapenhouderij, maar eind negentiende, begin twintigste eeuw zijn hier bomen geplant. Notaris Van den Ham liet het bos na aan de inwoners van Lunteren en zo ontstond Stichting Het Buurtbosch. Het is een prachtig bosgebied met wandel-, ruiter- en fietspaden en met de ‘koepel’, een uitkijktoren die ontstaan is doordat in de loop der jaren telkens een verdieping extra op de theekoepel is gebouwd. Naast de toren is een heerlijk theeterras. OV-stapper Neerlands Midden gaat ook door het Buurtbosch.
