In deze rubriek stelt het team Routekwaliteit een aantal van deze afwijkingen aan de orde. Daarmee willen we de uniformiteit van de LAW- en SP-markeringen bevorderen. Eerder hadden we het over 'pijl recht naar boven' en 'markering parallel aan de route'. Dit keer richten we ons op de kwestie: 'Rood onder'.

^{Pijlen op de kop © Peter van Grootheest} 

Rood onder

Toen de Fransman Jean Loiseau in 1947 in Frankrijk, geïnspireerd door de Amerikaanse Appalachian Trail, de Grande Randonnée (GR) begon te ontwikkelen, ontwierp hij daarvoor een duidelijke markering. Rood werd in de bosbouw vaak al gebruikt als verfkleur (boswachtersrood) omdat het goed opvalt in de natuur. Wit werd daaraan toegevoegd zodat de markering ook in de schemering of bij slecht licht goed zichtbaar bleef.

Dit bleek zo goed te werken dat het in meerdere Europese landen (waaronder Nederland en Belgie) werd overgenomen. Later werd voor regionale paden ter onderscheid in plaats van wit, geel bedacht. Wel geldt in beide gevallen dat de rode kleur onder is en de lichtere kleur (wit of geel) boven. Bedenk daarbij dat “lichter” in gewicht ook vaak hoger zit. In de taal hebben we het dan ook het liefst over wit-rode markeringen (en niet over rood-witte). Overigens zijn de markering-tekens op die manier ook officieel geregistreerd als collectief merk.

Dus zie je een Poolse vlag, kan het goed zijn dat je op een LAW loopt. Denk je echter de vlag van Monaco of Indonesië te zien, dan ben je of een eind van de route afgedwaald of zit de sticker of het plaatje op zijn kop. Voor de doordenkers: Je kunt een pijl naar rechts niet omdraaien om als pijl naar links dienst te doen of omgekeerd. En tot slot nog een ezelsbruggetje: Rood (met een R) is ondeR (met een R).

Tekst: Gertjan den Hertog - Team Routekwaliteit