_{De Overijsselse Vecht bij Ommen © Marleen Lekkerkerk}

Van Ommen naar de Vecht

Het Laarbos is niet alleen de naam van het pannenkoekenrestaurant bij het station, maar ook van het bos dat bij landgoed Het Laer hoort. Aan het landhuis, dat oorspronkelijk rond 1700 gebouwd is, wordt momenteel gewerkt; er staan bouwhekken omheen. Bij de ruim opgezette kinderboerderij van Ommen lopen damherten waarvan de bok loopt te pronken met zijn imposante gewei. Ik ga de grote brug over de Vecht over en loop via de binnenstad van Ommen weer terug naar de Vecht. Daar ligt de Ommermars, een gebied dat via een burgerinitiatief is heringericht met meer mogelijkheden voor natuur en mensen. Er zijn nu o.a. een natuurspeeltuin, hondenlosloopgebied, maar ook een rusteiland voor vogels en een vogelkijkhut. Zo te zien lopen er in de zomer koeien in het gebied. De koeien zelf zie ik niet meer, maar wel de pootafdrukken en de mestvlaaien, die nog redelijk vers zijn.

_{Zitbank met uitgezaagde otter in de Ommermars © Marleen Lekkerkerk}

Het gedeelte 'mars' in de naam Ommermars is een oude naam voor een laag gedeelte in het landschap dat al van oudsher wordt gebruikt als hooi- en weiland. Later kom ik bij een 'es', juist een hoger gedeelte, dat vooral als akker wordt gebruikt. Het buurtschap Varsen is een esdorp en ligt dus wat hoger. Langs de Vecht zijn vroeger namelijk nogal wat hoogteverschillen ontstaan doordat er rivierduinen zijn opgestoven.

Langs de oude rivierarm

Bij een oude rivierarm van de Vecht staan veel bomen en struiken die wel van natte voeten houden: wilgen, elzen en populieren. Dan ga ik voor het eerst deze wandeling het bos in, een opengesteld particulier eigendom. Na het bos worden de graslanden extensief beheerd; er staat zelfs een klein bordje dat ze zijn 'teruggegeven aan de natuur'. De graslanden horen waarschijnlijk allemaal bij de landgoederen hier in de omgeving; mogelijk worden ze door de boerenbedrijven gepacht. Soms is het zelfs bijna een coulissenlandschap met boomsingels en losse bosjes. Een slingerende zandweg door het bos voert mij daarna richting het keerpunt, de stuw. 

_{Extensief grasland met bosjes © Marleen Lekkerkerk}

De stuw bij Vilsteren

Naast de stuw in de Vecht, waar het water zo'n 1,5 meter naar beneden valt, is een vistrap aangelegd. Er komen ongeveer 30 vissoorten voor in de Vecht, die zonder vistrap dat hoogteverschil nooit zouden kunnen overbruggen. Als wandelaar kun je over de stuw via een smalle wandelbrug. Daarna is nog een sluis aangelegd voor het scheepvaartverkeer.

^{De Vecht met vistrap © Marleen Lekkerkerk}

Aan de overkant staat een ‘waterschapsbank’ van twee tronen met een mooi uitzicht over een laan en de Vecht. Daarna ga je nog over een kleinere stuw. Een fietspad met grote populieren erlangs leidt je naar het dorp Vilsteren, dat ontstaan is op het landgoed met dezelfde naam. Huis Vilsteren, de molen en de kerk zijn de blikvangers in het dorpje. 

In het herfstbos

Dan begin je aan het meest bosrijke deel van deze wandeling. Hier overheersen de beuken, hulst en Amerikaanse eiken. De herfstkleuren zijn nog volop aanwezig en er ligt ook al een laag afgevallen blad op de grond.

^{Herfstbos bij Ommen (markeringen van LAW, Vechtdalpad en wandelnetwerk) © Marleen Lekkerkerk}

Het bospad komt uit op het fietspad naast de Vilsterseweg die je een tijdje volgt om met een viaduct onder de drukkere provinciale weg door te gaan. Hier vlakbij komen de Regge en de Vecht bij elkaar, en na de Laarbrug loop je verder langs de Beneden-Regge. Hierna kom je opnieuw in het bos, maar dan weer van landgoed Het Laer, want je komt weer in de buurt van Ommen. Als je op het fietspad uitkomt, verlaat je de wit-rode markering en sla je rechtsaf terug naar het station. 

Bekijk Rondje Vechtdal