^{Gert en Betty tijdens de wandeling © Gert Nonnekes}

Oude Rijn of oude Rijn

Na het ontbijt -een voortreffelijk begin- gaan we naar Wageningen. Parkeren daar de auto en nemen de bus naar Lienden. Een prima verbinding met overstap in Rhenen. We vervolgen niet de ‘hondenroute’, maar nemen de ‘gewone’ route. Langs de doorgaande weg naar Kesteren zien we de eerste wit-rode markering. Leuk om vervolgens via het Eigen Terrein van een sierbomenkwekerij te lopen. “Wat een prachtige bomen voor in de tuin”, zeggen we tweestemmig. “Maak even een foto van het naamlabeltje!” Het is een Lagerstroemia Tuscarosa met mooie knalrode bloemen. Of we ‘m ooit kopen?

^{De boom met mooie knalrode bloemen en Aalst © Gert Nonnekes}      

Na het dorpje Aalst gaan we de Rijndijk op. Volgens Google Maps de dijk langs de Oude Rijn. Op internet gezocht naar: ‘loop van de Oude Rijn’. Niks over dit deel… Ik denk dat het een stukje van de Rijn is zoals die vroeger liep. De oude (zonder hoofdletter) Rijn dus. Verder maar niet gezocht.

Tussen Lienden en Kesteren

De Rijndijk gaat over in Rijnbandijk. Halverwege kijken we onbewust naar een scheefstaand betonnen paaltje in de berm. “Dat paaltje geeft de grens aan tussen Lienden en Kesteren”, zegt de man onderaan de dijk bij het dijkhuisje. “Het is de enige grenspaal die er nog is.” Gedag zeggend zien we dat het huis in Kesteren staat en de man in Lienden. Zomaar een leuk weetje.

^{De Betuwe in optima forma © Gert Nonnekes}    

Aan de rand van Kesteren doemt de nieuwe -geopend in april 2026- megalomane Gereformeerde Kerk op. Plek voor 1750 gelovigen uit de Neder-Betuwe. We lopen er niet langs. Even een fotootje maken lukt niet. Het plaatsje zelf is niet zoveel. We lopen gauw door. De Nederrijn wacht. En hoe…

De Grebbeberg aan de Nederrijn

We lopen op dijkhoogte, maar hoeven niet de ‘hoogwater’-route te volgen. Sterker nog, onder de brug over de Nederrijn richting Rhenen dalen we af naar de uiterwaarden! Achterwaarts aan een touw… Het pad is te stijl, glad en zanderig. Geen treeën. Het was weer eens survivallen.

^{Abseilen naar de Nederrijn © Gert Nonnekes}  

De Nederrijn heeft een redelijke waterstand, maar is wel smal. Het graspad is hobbelig en vol kuilen. Uitkijken voor onze enkels. Aan de overkant de Grebbeberg. Nog nooit van deze kant gezien. Mooi afstelend tegen de blauwe lucht. Toch wel een flinke heuvel. Ooit het strijdtoneel tijdens WO II. De Militaire Erebegraafplaats en het monument herinneren eraan. Naast het Ouwehands Dierenpark. Vooral bekend om de reuzenpanda’s.

Wat doe je als het warm is

Koeien grazen al pootjebadend in de uiterwaarden. Een gezinnetje heeft de prikkeldraadhekken getrotseerd. Parasol mee en genieten in en bij het water. We lopen gestaag door. We zoeken schaduw. De felle zon maakt het wandelen wat minder prettig. En dan ook nog een klimmetje de dijk weer op. Er staat gelukkig een windje. Recht van voren maakt dat het lopen toch goed te doen.

^{In de uiterwaarden van de Nederrijn © Gert Nonnekes}      

Het uitzicht blijft fascinerend. De rivier en de Grebbeberg. Echt zo’n herkenningspunt, een landmarkering. We blijven ‘m zien tot op de pont bij Opheusden. Een vrouw stapt van haar fiets af. “Wat is het hier toch mooi hè?” zegt ze enthousiast. Dat kunnen we alleen maar beamen. “Al die ruimte en dat uitzicht!” Ze maakt wat foto’s. Het hondje in de mand kijkt om zich heen en wacht rustig af.

Een Romeinse verrassing

Het water in onze flessen wordt nu toch écht wel vies warm. Tijd voor wat anders. Verrassend genoeg kan dat op een bijzondere plek: de Romeinse Wachttoren ‘De Spees’. Prachtig nagebouwd aan de Rijnbandijk. Slim om er een horecavoorziening in te vestigen. Fietsers en wandelaars komen en gaan. Vanaf de omloop kijk ik nog even over het weidse land en de Nederrijn. We wensen de jonge enthousiaste uitbaatster succes.

^{Romeinse Wachttoren ‘De Spees’ © Gert Nonnekes}    

Met een heerlijk ijsje in onze hand volgen we de dijk naar de pont van Opheusden. Die vaart nog. Als dat niet zo was, hadden we bij Rhenen de brug over gemoeten. Het mooie zicht op de Grebbeberg hadden we dan gemist.

Aan elke wandeling komt een eind

^{Van pont naar haven © Gert Nonnekes}  

Na de pont eigenlijk niks bijzonders meer. Of het moet de pijp van de voormalige steenfabriek zijn. Verder recht toe recht aan naar de kop van de Rijnhaven in Wageningen. Ondanks dat het maar zo’n 15 km was hebben we het wel weer gehad. Het is weer wennen om twee dagen achterelkaar te wandelen. Helemaal met deze warmte. Bij Hoogvliet halen we weer wat lekker kouds te drinken en rijden terug naar Amsterdam.