^{Gert en Betty aan de start van de wandeling © Gert Nonnekes}

Van Dom tot industrieel erfgoed

In de vorige etappe hebben we een mooi stukje nieuw en oud Utrecht gezien. Maar nog niet de oude binnenstad. Dat doen we nu vanaf het Domplein. Maar eerst nog 1,5 km vanaf Utrecht Centraal. Daar komen we aan met de bus vanuit Odijk, de eindlocatie voor vandaag.



^{De contouren van Castellum Traiectum en een van de duidelijke infoborden © Gert Nonnekes}  

Rondom het Domplein zien we in stalen strips de contouren van het Romeinse Castellum Traiectum. Op de strips is de hele limes uitgebeeld volgens de Peutingerkaart. Fascinerend. De fundamenten zijn ook nog te zien als je DOMunder bezoekt! Dat doen we een andere keer. Een rondleiding gaat op tijd en duurt ruim 1,5 uur.

Zeg je: “Utrecht”, dan zeg je: “Oudegracht!” Menigeen zal langs deze diepliggende gracht met haar gewelven zijn gelopen. Net als wij nu. Aan het einde stappen we over naar de Vaartsche Rijn. Het bijna kaarsrechte kanaal dat uitmondt in het Merwedekanaal. Links nog wat industrieel erfgoed met prominent aanwezig de watertoren. Veel fabrieken hebben plaatsgemaakt voor nieuwe woningen, horecagelegenheden en kleine bedrijfjes, ateliers, laboratoria en zelfs scholen. Rechts de voormalige arbeiderswijk. In een van de zijstraten schitterende muurschilderingen van hoe het ooit was. De roeiende oudjes zijn lekker actief. In de twee of vier met stuurvrouw. In eigen tempo. Fantastisch!

^{Langs de Oudegracht en de Vaartsche Rijn © Gert Nonnekes}  

Bij het Merwedekanaal torent aan de andere kant het Van der Valk boven de andere bebouwing uit. Aan onze kant het pand van de ‘Eerste Nederlandsche Fabriek van Gereedschappen’ (1916). Even verderop de voormalige ‘N.V. Draadindustrie Neerlandia’ (1875). Beide zijn omgebouwd tot woningen. De horeca is jammer genoeg nog dicht. Ons eerste kopje koffie wordt wat later…

^{Industrieel erfgoed © Gert Nonnekes}  

We komen aan de rand van Utrecht

Als we de wijk Hoograven met wat mooie parken voorbij zijn komen we bij het Inundatiekanaal. Het wat? Ja, wij moesten het ook even nalezen: Een kanaal gegraven in de 19^e eeuw als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Met het toegevoerde water kon het gebied onderwater worden gezet om de vijand tegen te houden. Het is nooit gebruikt, maar is er nog om zijn cultuurhistorische waarde. Een leuk weetje!

^{Inundatiekanaal © Gert Nonnekes}    

We steken de altijd drukke A12 over en verlaten Utrecht. De natuur in. Langs de Laagravenseplas en over de slingerende Waijensedijk. Het is inmiddels tegen twaalven. Na drie viaducten onder de A27 door ruiken we eindelijk koffie! Nou ja, niet écht, maar we zien wel een uitnodigend spandoek: “Welkom bij Grand Café Tante Fie”. Bij Manege Zilfia’s Hoeve. Koffie met een koek! De paarden met jonge ruiters lopen puffend in de volle zon wat rondjes. De les is klaar voor ze.

^{Aan de koffie bij Tante Fie © Gert Nonnekes}     

Daar waar ooit Castellum Fectio was

Hè, dat was lekker! Daar waren we aan toe. Nu snel door. We hebben nog een flink stuk te gaan.

Bij de Marsdijk is de weg afgezet. Geen idee waarom… We mogen in ieder geval doorlopen. Maar goed ook, want anders hadden we Castellum Fectio gemist! Iets verhoogd liggen de betonnen contouren van wat ooit het oudste en grootste Romeinse fort van Nederland was! Je moet de contouren volgen om een idee te krijgen van de immense grootte en te zien wat er zoal is opgegraven. Mooi verwerkt in de betonnen plinten.

^{Castellum Fectio © Gert Nonnekes}    

Naast Fectio ligt nog een fort: Fort bij Vechten. Eentje in de Hollandse Waterlinie. We begrijpen inmiddels waarom de weg is afgesloten voor verkeer: Er is een muziekfestival op het fort. We kunnen er niet overheen. Er omheen is wat langer. Maar de mooie natuur vergoedt veel! Net als de nagebouwde wachttoren, die we anders niet hadden gezien. De klanken van het festival -Techno zo te horen- begeleiden ons naar ‘de andere kant’. Daar is het druk met festivalgangers. Ik hoop dat ze hun halfblote lijven goed hebben ingesmeerd… De zon brandt behoorlijk!

^{Fort bij Vechten vanaf de buitenkant © Gert Nonnekes}    

Langs de échte grens: de Kromme Rijn

Het wordt drukker en drukker op de smalle weg. Het festival trekt veel bezoekers. Bij horecagelegenheid ‘Vroeg’ pakken we nog een bakkie met een heerlijk taartje. Uit eigen bakkerij! Dat moet je écht even doen. Wat een feest!

^{Gebak, Bunkerpad en Kasteel Rhijnauwen langs de Kromme Rijn © Gert Nonnekes}    

Het zweet gutst van ons lijf in het open veld, over het Bunkerpad -heel duidelijk waarom het zo heet- richting Kasteel Rhijnauwen. Dat kennen we nog van eerdere wandelingen. We lopen naar de toegangsbrug en slaan rechtsaf. We komen langs de Kromme Rijn. De échte Limes van het Romeinse Rijk. En die rivier verlaten we niet meer tot Odijk! Eerst rechts van het water, later links. Over veelal een smal Jaagpad. Regelmatig met meer dan manshoog riet en andere hoog opgroeiende gewassen. Voor het viaduct onder de A12 moeten we flink bukken…

^{Mooi graspaadje en het viaduct © Gert Nonnekes}      

We bereiken door de warmte zwetend en puffend Odijk. Toch wel een beetje blij dat we er zijn. Snel naar de auto en nog even kersen halen bij de kersenboomgaard. Dat is een aanrader. Zoooo lekker!