_{Heinz en Rita met het kunstwerk dat de kroon werd op hun wandelavonturen © Ernst Koningsveld}

Hoe is het zo gekomen?

"Niet lang nadat we een stel werden, ontstond binnen de caravanclub NCC, waarvan wij lid zijn, het idee om het Pieterpad te lopen”.  Dat was 2002; Heinz was met vroegpensioen, maar Rita werkte nog in het onderwijs. Dus dat ging steeds in opgerekte weekenden en vakanties. Toen ze in Pieterburen startten, dacht Heinz nog dat het Groningse land maar saai zou zijn. Al gauw werd dat gelogenstraft met een stuk over een boerenerf, tussen koeienschuren door. “Dat je hier zomaar mag lopen! Niet veel later ging het door bos. Wandelen bleek veel afwisselender dan we hadden verwacht. Op die tocht is de passie voor vooral meerdaagse wandeltochten ontstaan. Sindsdien hebben we niet alleen alle LAW’s en Streekpaden gelopen, maar ook het verlengde van het Marskramerpad, de E11 naar de Brandenburger Tor. Momenteel lopen we de E9 langs de Normandische kust naar Le Mont Saint-Michel.”

Hoe deden jullie de etappes in de praktijk?

Niet alle etappes zijn gemakkelijk per openbaar vervoer bereikbaar; hoe deden jullie dat? “We reizen eigenlijk maar weinig met het OV. De caravan in combinatie met vouwfietsen vinden wij erg praktisch. We zetten de auto bij het eindpunt van de etappe, fietsen naar het beginpunt, wandelen de etappe en halen dan de fietsen weer op. Wegens de buitenlandse etappes, die vaak flinke hellingen met zich meebrengen, hebben we inmiddels voor elektrische vouwfietsen gekozen. Natuurlijk ook omdat we wel een stukje ouder zijn geworden: Heinz is 81 en Rita 76. Daardoor beperken we de lengte van de etappes nu ook tot een kilometer of achttien.”

_{Rita en Heinz in Landgoed De Velhorst © Ernst Koningsveld}

Wat vonden jullie de mooiste paden?

“Tja, de mooiste, dat is natuurlijk niet zomaar te zeggen. Maar wij houden bijvoorbeeld van de grensroutes langs België en Duitsland. En waar veel wandelaars een grote voorkeur hebben voor onverhard, hebben wij voorkeur voor wij de variatie van verhard en onverhard.” Rita: “Je wil af en toe ook wel eens gewoon een stuk doorlopen, opschieten.”

Als je alle LAW’s en Streekpaden gelopen hebt, wat blijft er dan nog over?

“In de eerste plaats hebben we als herinnering een serie fotoboekjes, één van elk pad. En van ons laatst gelopen Streekpad, het Elfstedenpad, namen we een bijzonder kunstwerk mee. In Bolsward troffen we een roestvrijstalen kolom met bollen mee, die voor ons symbool staat voor het volbrengen van al die paden, ‘The Circle of Life’. En zoals gezegd, lopen we nu in Frankrijk langs de Normandische kust. In Nederland hebben we nog nauwelijks NS-wandelingen en OV-stappers gedaan. Dus die kunnen we nog doen. En er zijn nog heel veel paden die niet in de LAW- en SP-systematiek vallen, denk aan de knooppuntenroutes.”

_{De stapel fotoboekjes van de door hen gelopen paden © Ernst Koningsveld}

Blijft er, naast wandelen, nog tijd over voor andere bezigheden?

Heinz: “Zeker, ik ben als vrijwilliger actief op een aantal fronten. Zo ben ik padcoördinator van het Trekvogelpad Oost, van Ede tot Enschede. Met een fijn team van acht zorgen we dat de route op orde blijft. Ik ben ook schipper op de ‘Berkelzomp’ die vanuit onze woonplaats Almen tochtjes over de Berkel maakt. En ik ben vrijwilliger bij Museum Staal (Staring Almen)”

Rita: “Ik ben vrijwilliger bij het dorpshuis en we hebben een flinke tuin die veel van mijn tijd vraagt, dus ik kom eerder tijd te kort dan dat ik nog op zoek ben waar ik mijn tijd aan zou kunnen besteden. Daarbij komt dat ik sinds mijn pensioen pianoles heb en bij een leeskring zit

Al eerder bij Wandelnet in de kijker

Al vele jaren geleden kwamen Heinz en Rita bij Wandelnet in beeld: in ‘Lopende Zaken’ no. 53, september-oktober 2010. Op hun wandeling op het Marskramerpad was het fietspad over de Dinkel overstroomd geen belemmering voor hen; zie de afbeelding.

_{Uit: Lopende Zaken sep/okt 2010 © Wandelnet}

Onze wandeling

Vanuit hun woonplaats, Almen, liepen we een rondje van een kilometer of tien, deels over etappe 1 van het Graafschapspad, deels over etappe 13 van het Pieterpad en een stuk van het Rondje Almen. Juist als Heinz vertelt dat hij aan Maarten Goorhuis van het Pieterpad gevraagd heeft waarom deze lus, met vlonderpad via het Kienveen niet in dat mooie pad is opgenomen, komt er een wandelaar langs. Ze loopt het Pieterpad en vertelt dat ze op de gps zag dat je ook deze lus kan lopen en vraagt zich af waarom die niet in het Pieterpad zit. Hoe toevallig kan een ontmoeting zijn! We liepen in een schitterende en afwisselende omgeving, ideaal voor een prachtige ontmoeting. We eindigen in het dorp Almen, knus en uitnodigend.

_{De ontmoeting met de wandelaar, net niet op het Pieterpad © Ernst Koningsveld}

Ben jij ook een fervent wandelaar op LAW’s en streekpaden en wil je ook wel eens in beeld komen in deze rubriek? Stuur dan een e-mail naar Ernst Koningsveld, webredactie Wandelnet.