Pelgrimspad, een gaatje dichten in mijn reeks van etappes
Veel wandelaars lopen de etappes van een Lange-Afstand-Wandelpad of Streekpad keurig achter elkaar en verzamelen zo het hele pad. Anderen sprokkelen de etappes min of meer willekeurig bij elkaar en kiezen steeds een etappe die bij die dag past, om welke reden dan ook. Het kan ook wel eens onverwacht lopen; zo bleef er in mijn etappe 7 van het Pelgrimspad Deel 1 een ‘gat’, omdat ik eerder eens vanaf het veer vanaf Schoonhoven in Bleskensgraaf was blijven steken, overvallen door onverwacht slecht weer. Het stuk naar Boven-Hardinxveld bleef niet gelopen, tot vandaag.
Een andere bevestiging dan de wit-rode markering dat je op het goede pad loopt © Ernst Koningsveld
Te kort, en is dat stuk wel de moeite waard?
Wat me restte van etappe 7 was een kilometer of veertien. Vond ik dat de reis erheen wel waard? En zou het wel een mooi stuk zijn? De enige manier om daarachter te komen, is het gewoon een keer doen. Op de heenweg valt er zowaar een beetje regen, maar al nabij Bleskensgraaf klaart het op. Het is vervolgens mijn hele route lekker weer, niet te warm, wind in de rug en prachtige vergezichten doordat het erg helder is.
Vanuit het dorp is het een stukje lopen tot ik bij de route kom. Daar staat al meteen een kleine verrassing: een bankje ter herinnering aan de Ezelsbrug die hier tot 2025 geweest is; leuk, zo’n link naar het verleden. De brug over de Graafstroom is de volgende mooie verrassing: een schitterend boogbruggetje met aan beide zijden een paar treden om voor de wandelaar makkelijk omhoog en omlaag te gaan.
Bruggetje over De Graafstroom, Bleskensgraaf © Ernst Koningsveld
Alblasserwaard
Het pad vervolgt over graskades langs uitgestrekte weiden, waar vandaag geen vee staat. Maar er is volop leven. Op de prachtig paarse Kattenstaarten die hier volop staan, krioelt het van de Kleine Koolwitjes; vele honderden begeleiden mijn wandeling. Een zwaluw verjaagt een veel grotere buizerd die vermoedelijk te dicht bij het nest van de zwaluw kwam. Met zijn snelle en onvoorspelbare bewegingen maakt hij die grote roofvogel daadwerkelijk bang. Her en der zijn blauwe en zilverreigers te zien; zoals gewoonlijk staan zij als individuele bewoners van dit weidegebied. En heel hoog in de lucht zweven vijf ooievaars.
Klein Koolwitjes op Kattenstaarten © Ernst Koningsveld
Hekwerk
Na een scherpe bocht staat er opeens een indrukwekkend geheel van splinternieuwe hekwerken. Ik had al gezien dat er langs de route enkele palen met camera’s stonden. Wat ik vreesde blijkt niet het geval: als wandelaar kan je gewoon door een manshoge deur in het hek. Net daar voorbij word ik vanuit een luidspreker toegesproken: “Welkom wandelaar. U bent welkom in natuurgebied het Kraaienbos. Als u een hond bij u heeft, wordt dat door ons systeem gedetecteerd. Honden mogen het natuurgebied niet in. U zal dan merken dat het hek op slot blijft. Let er verder op dat het hek ook automatisch sluit om acht uur ’s avonds.” Wat een bijzondere manier om een kwetsbaar natuurgebied te beschermen, maar vast effectief.
Hekwerk ter bescherming van natuurgebied Kraaienbos © Ernst Koningsveld
Tiendweg
Wat verderop vervolgt het pad over de Giessendamse Tiendweg. Tiendwegen zijn op smalle veenkaden aangelegde wegen of paden, vaak omzoomd met knotwilgen. Als ik op een bankje even rust en op mijn telefoon kijk, zie ik een bericht via Wandelnet van wandelaar Bert Dingemans die reageert op een artikel van mij uit 2022 over Tiendwegen; wat een toeval, juist nu! Hij heeft zelf een webpagina geschreven over tiendwegen en kades.
Ik kom langs de Tiendwegse Molen, een prachtig stuk cultuurhistorie, en uitstekend onderhouden. Een handgeschreven bordje vraagt om een vrijwillige bijdrage voor het onderhoud; begrijpelijk.
Vlak daarna is een boer een sloot aan het opschonen door met een tractor de bagger met een pomp uit de sloot te zuigen en die met kracht achter zich over de weilanden te verspreiden. Ook precies over het Tiendpad; ik wacht een paar minuten tot dit watergeweld ver genoeg weg is.
De Tiendwegse Molen © Ernst Koningsveld
Betuwelijn
De Tiendweg loopt vlak naast de Betuwelijn, de goederenspoorweg tussen Europoort en het Duitse achterland. Uit het feit dat ik slechts één lange trein zie, maak ik op dat de hooggespannen verwachtingen van deze verbinding nog niet gerealiseerd worden. Voor de wandelaar wel rustig, natuurlijk.
Dan buigt de route af naar Hardinxveld-Giessendam, waar je op dagen dat het open is het aardige Museum De Koperen Knoop kan bezoeken. Iets verder buigt het pad juist voor de spoorweg naar het oosten af. Er volgt een prettig pad langs wat in de begroeiing verscholen vakantiehuisjes. Bij station Boven-Hardinxveld is de etappe klaar, en kan ik de terugreis aanvaarden. Het gat in mijn Pelgrimspad is gedicht, en deze wandeling was door alle verrassingen onderweg alleszins aantrekkelijk.
