^{Een selfie om te beginnen © Gert Nonnekes}

De weersverwachting: zonnig en warm…

De dag begint met ons gebruikelijke ritueel. Bijtijds opstaan. Koffie en ontbijt. Voor onderweg krentenbrood met kaas en een bruin bolletje met pindakaas klaarmaken. Verder om mee te nemen: water, Vitamin Water, een Snelle Jelle, een notenreep, druiven en een Breaker. Stel dat we onderweg niks tegenkomen of opeens honger hebben…

Rond 08.30 uur stappen we in de auto richting De Meern. Voor het eerst korte broek en korte mouwen. Het wordt heel warm, temperatuur mogelijk oplopend tot 29 graden… Weinig wind en veel zon… Goed insmeren dus!

Vandaag een wat kortere etappe van zo’n 14 km. Genoeg met deze warmte. Ook hebben we veel te zien in Woerden en we gaan nog op de koffie bij een goede kennis die aan de route woont.

^{De ‘Windhond’, een altaarsteen en de ‘Poort naar binnen’ © Gert Nonnekes}

Romeinse tijd in Woerden

De bus brengt ons van De Meern naar station Woerden. We lopen naar ons startpunt: molen ‘De Windhond’. Het kleine beetje ‘smokkelen’ ten opzichte van het einde van de vorige etappe levert nog iets extra Romeins op: een reproductie van een Romeinse altaarsteen. Een beetje uit het zicht aan de overkant van de straat tegenover de molen. De markeringen volgend mis je ‘m.

^{Dit zie je zoal in de Parkeergarage Castellum © Gert Nonnekes}

Woerden heeft drie plekken die ons terugbrengen in de Romeinse tijd. Allereerst het ‘Drive-in’-museum in Parkeergarage Castellum. Aan de rand van het toenmalige Romeinse Castellum Laurium. De route loopt er niet langs. Maar je moet er echt naartoe hoor! Het is een meer dan indrukwekkend museum! Gratis te bezoeken want het is een openbare parkeergarage. Er hangen opgeblazen foto’s van opgegraven voorwerpen. Niet in de laatste plaats het fascinerend beeld van het Romeinse schip dat hier lag. Een deel ervan is te zien! De tekeningen over het leven toen zijn ook leuk.

^{De belangrijkste vondst: het Romeinse schip © Gert Nonnekes}

Een stripverhaal en een oude helm

Op het Kerkplein de tweede plek die een beeld geeft van de Romeinse tijd. De contouren van Castellum Laurium, in de vorm van een stripverhaal. Voor ons is er niet al teveel van te zien: het was marktdag. De kramen ontnemen ons het zicht.

^{Striptekening op contouren Castellum Laurium © Gert Nonnekes}

We gaan door naar het Stadsmuseum. De derde verwijzing naar de Romeinen. Een uitermate vriendelijke ontvangst door twee dames. Enthousiast vertellend over hun museum. “We lopen het Romeinse Limespad en komen eerlijk gezegd alleen voor de Romeinen”, zeg ik. “Dan is dit boekje wel interessant”, zegt één van de dames. “Het gaat over de tentoonstelling het ‘Verhaal van Woerden’ met aandacht voor de Romeinen.”
Na €7,50 (Museumkaart gratis) te hebben betaald beklimmen we de trappen naar de tweede verdieping. Het deel over de Romeinen is klein maar schitterend ingericht. Wat we op de foto’s in de parkeergarage zagen, zien we nu in het echt. Het topstuk is de paradehelm. Maar ook de scheepsmodellen, de Romeinse ‘koelkast’, het zwaard, de ringedelstenen (gems) en andere voorwerpen zijn prachtig. Het boekje hebben we uiteindelijk gekocht.

_{De Romeinen in het Stadsmuseum Woerden © Gert Nonnekes}

Waar zijn de letters?

Als we buiten komen overweldigd de warmte ons. De zon brandt behoorlijk. Al wandelend door Woerden komen we bij de Oude Rijn, de grensrivier. Ergens in een park moeten de letters
L A U R    U M (zonder I dus) staan. Maar waar? Een oudere dame op de fiets schiet ons te hulp: “U zoekt iets?” vraagt ze vriendelijk. “Ja de letters…”. Het was simpel. Ze zegt al wijzend: “Die staan daar aan de overkant van de brug!” We bedanken haar, maken een paar foto’s en vervolgen onze weg langs de Oude Rijn. Door naar goede kennis Bert.

^{De I van Laurium © Gert Nonnekes}

Over LAW’s gesproken

Bert woont pal aan de Oude Rijn. Hij had ons uitgenodigd voor een kop koffie met een heerlijk stuk gebak. Bert en zijn vrouw Marion zijn net zulke wandelaars als wij. Zo liepen ze al het Romeinse Limespad en het Pelgrimspad. En nu het Westerborkpad, dat wij in 2024 hebben gelopen. Altijd verrassend om te praten over een gemeenschappelijke passie. Bert had zelfs nog wat leuks om te laten zien: een geïmpregneerd stuk hout van een Romeins schip. Nog met van die grote spijkers erin. “Heeft mijn vader ooit gekregen bij opgravingen in de jaren 70. Het laat je nadenken over toen. Alles werd nog met de hand gemaakt. Ook die spijkers…”

^{Meer dan 2000 jaar oud… het stuk hout © Gert Nonnekes}

Langs het Jaagpad

De wandeling gaat zo’n negen kilometer langs het water over veelal smalle gras- of gravelpaden. Afgewisseld met ‘gewone’ weg.  De ene keer aan de linker-, de andere keer aan de rechterkant van de Oude Rijn. Soms met wat beschutting van de bomen of de huizen. Hier en daar staat een replica van een Mijlpaal. Een leuke verwijzing naar de Romeinse tijd.
Bij de plek met een recentere geschiedenis staan we even stil. Het monument van de tot op heden grootste treinramp in Nederland. Bij Harmelen op 8 januari 1962: 93 doden, 52 gewonden… Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Nederland was in rep en roer (en rouw).

^{Langs het laatste deel van de wandeling © Gert Nonnekes}

Na het passeren van de plek van een voormalige Romeinse uitkijktoren zijn we puffend van de warmte, zweet afvegend van ons voorhoofd terug bij de parkeergarage van de supermarkt bij winkelcentrum Veldhuizen. De auto staat daar sinds vanochtend heerlijk in de schaduw. Gratis zelfs! Met de bushalte op 100 meter er vandaan. Daar begint ergens in juli onze volgende etappe. Nu eerst een maandje met vakantie naar Drenthe. Om zomaar te zeggen: “Tot hier en even niet verder”.