_{Donateur Henri Floor © Ernst Koningsveld}

Hoe het leven loopt

Voor zijn eerste baan verhuisde Henri vanuit Wageningen naar een kamer in Amsterdam. Later verhuisde hij naar Alkmaar, toen een ‘overloop-woongemeente’ van Amsterdam. In die tijd liep hij zijn eerste flinke wandeltocht: de Airborne mars bij Oosterbeek. “Het moet 1979 geweest zijn, en toen was die langste tocht 25 km; later werden dat tochten van 40 km. Een vriend van me liep toen al langere tochten en haalde me over om langere tochten te lopen. We liepen samen een flink aantal keren mee met Euraudax-tochten. Dat zijn prestatietochten van 25 km of een veelvoud daarvan. Als je de ‘Bronzen Arend’ wil behalen, moet je 4 keer 25 km lopen + 3 keer 50 km + 2 keer 75 km + 1 keer 100 km! Let wel, elke afstand liep je als één wandeling, natuurlijk wel met wat rustmomenten. Wil je de Zilveren of de Gouden Arend behalen, dan moet je ook tochten van 100, 125 en 150 km lopen. Samen hebben we ook Euraudax-tochten georganiseerd. Het zijn wel prestatietochten, waarbij je geacht wordt door te stappen in een tempo van 6 km per uur.”

_{Nachtelijke verfrissing op een lange Euraudax wandeling in Frankrijk © Gilbert Floch}

Een wandelend stel

“In de jaren tachtig ontmoette ik de vrouw die wat later mijn verloofde werd en waarmee ik intussen bijna veertig jaar getrouwd ben: Coos Verburg. Zij was en is ook enthousiast wandelaar. Ze heeft me intussen ingehaald in wat ze in al die jaren gelopen heeft: zij 110.000 km, ik 109.000 km. Maar onze administraties zijn niet zo heel secuur, dus het zal vast wel meer zijn.”

Henri heeft een eigen website waar veel, heel veel van hun tochten zijn vermeld en waar je verslagen kan vinden. Ze liepen heel wat Lange-Afstand-Wandelpaden, maar vooral tochten die door wandelclubs werden georganiseerd, zoals WS78, FLAL (Friese Lange Afstands Lopers), OLAT (Ollandse Lange Afstand Tippelaars) en RS80. We deden ook meerdere keren mee aan ‘Tocht om de Noord’ in Groningen. Natuurlijk liepen we de Apeldoornse Vierdaagse en de Nijmeegse Vierdaagse. Coos liep die laatste inmiddels 44 keer! Ook worden hun vakanties altijd met wandelen gevuld. En vanuit hun woonplaats Driebergen loopt Henri toch elke dag wel minstens 10.000 stappen.

_{Bijzonder bankje (Lutje Hoeske) op voormalige NS-wandeling Tjamsweer, Groningen © Henri Floor}

109.000 kilometer is ongeveer drie keer de aarde rond, is er dan nog wel tijd voor andere dingen dan werk en wandelen? “Ja, ik heb een tijd op redelijk niveau geschaakt, maar daar ben ik mee gestopt; die schaakavonden werden steevast laat, en als wandelaar wil je vroeg op pad.” Sinds Henri op zijn zestigste bij een reorganisatie van de bank met vervroegd pensioen kon, is het nog makkelijker om de wandelbehoeften te bevredigen.

Waarom ben je donateur geworden?

Henri moet even nadenken en eerlijk bekennen dat hij dat niet meer weet. “Maar natuurlijk willen we zo’n club steunen vanuit onze wandelfocus. We beseffen dat er geld nodig is om al die wandelbehoeften van zo velen te kunnen bedienen.” 

_{Wandelpad tussen Driebergen en Maarn © Ernst Koningsveld}

Onze wandeling

Henri kent in de omgeving van Driebergen elk pad en elk paadje. Voor onze ontmoeting koos hij een route van station Driebergen-Zeist naar Maarn. We volgen niet de zo populaire NS-wandeling Utrechtse Heuvelrug, maar gaan over paden dichter langs het spoor. Omdat Henri met stokken loopt, koos hij voor paden die wat breder zijn, waardoor we naast elkaar kunnen lopen en zo het gesprek makkelijk kunnen voeren. Die route is niet beschreven, maar verdwalen kan je nauwelijks. Je loopt steeds naar het oosten, met af en toe een slingertje naar noord of zuid. We moeten al snel ook een extra ommetje maken, omdat de net geasfalteerde weg waar we op liepen van een laag teer en steenslag werd voorzien. Als mannen op leeftijd zeiden we bijna gelijktijdig: “Je moet het leven nemen zoals het loopt.” Bij één van de weinige huizen waar we langskomen staat op Landgoed Noordhout een bijzonder bijgebouw. Met het nodige zoeken leerden we dat het een rond 1875 gebouwde opslagruimte was voor groenten, aardappels en fruit. Dit is privéterrein, dus bekijk het alleen op afstand. 

_{Het bijzondere bijgebouw © Ernst Koningsveld}

Verderop komen we langs een hutje van de Vogelwacht Utrecht, afdeling Driebergen Doorn; dat is bijzonder, want het is hier Maarn. Dan langs het oude station Maarn, nu een woonhuis. De route is landschappelijk wat minder spectaculair dan de NS-wandeling, maar nog altijd erg mooi. Na alle regen van de eerste helft van september staan de bossen vol met paddenstoelen, schitterend.

_{Dennenvoetzwam onderweg op onze wandeling © Ernst Koningsveld}

Wil je ook wel eens als donateur in de spotlight?

Ben jij donateur van Wandelnet en mogen we jou benaderen voor zo’n wandel-ontmoeting en je met zo’n blog in beeld brengen? Stuur dan een e-mail aan redacteur Ernst Koningsveld.

Wil jij donateur worden?