^{Gert en Betty tijdens de wandeling © Gert Nonnekes}

De Romeinen waren óók in Luxemburg

Wat een week! Op zaterdag de wandeling naar Odijk en op dinsdag naar Luxemburg. Op vrijdag terug en op zondag de etappe naar Wijk bij Duurstede. En over Luxemburg gesproken: ‘Daar zaten de Romeinen óók!’ Ja, dat las ik achteraf. Luxemburg was een belangrijk knooppunt tussen Trier (D) en Reims (Fr).

Maar goed, we gaan nu op weg naar Wijk bij Duurstede! De auto parkeren we vlakbij de Appie. Daar stopt ook de bus naar Odijk. Het is al behoorlijk warm en het wordt nog warmer. We starten daarom al om kwart over negen in Odijk. Alleen de kerkklok hoor je. Zelfs die in Werkhoven. Voor de rest de stilte van een vroege zaterdagochtend.

Koop jij wel eens wat onderweg?

Vrijwel meteen lopen we langs de Kromme Rijn. Aan de overkant groeit de maïs al lekker. Aan onze kant van het water staan rietkragen met mooie rietsigaren. Rechts van ons de eerste fruitbomen voor vandaag. In de weilanden ertussen scharrelen de hazen in het rond. Even verderop maken de ganzen dankbaar gebruik van een plekje in het gras.

^{Langs de Kromme Rijn © Gert Nonnekes}  

Onderweg bijzondere betonnen paaltjes. Zo’n 19 van de oorspronkelijk ruim 350. Volgens het infobord ‘De nieuwe Hollandse Waterlinie’, zogenaamde limietpaaltjes uit de oorlog. De ‘O’ verwijst daarnaar. We hadden ze nooit bekeken als we dit niet hadden geweten.

^{Heerlijke jam en kasteel Beverweert © Gert Nonnekes}    

Tijdens onze wandelingen komen we regelmatig verkoopstalletjes tegen. Ook nu richting het schitterende Kasteel Beverweert. Een tafel vol jammetjes. Voornamelijk pruimenjam. “Doen we het? Je moet er wel de hele weg nog mee sjouwen?” zegt Betty. “Wel lekker! Maar neem dan een of twee kleine potjes…”. We zijn een paar weken verder en een van de potjes is al leeg: Verrukkelijk!

In de krommingen van de Kromme Rijn

Het wordt warmer en warmer. In de verte de kerktorens van Werkhoven. We lopen door een weiland, steken een bruggetje over en komen op een doorgaand weggetje. Lekker in de schaduw. Druk met fietsers, snelle en langzame. Ook een motorclub komt voorbij. Neus en oren maar even dicht… Haha, nee, dat is overdreven.

^{Bruggetje en kerktorens van Werkhoven © Gert Nonnekes}    

De Kromme Rijn volgen we in al zijn krommingen over een wandelpad, aangelegd op een brede strook grasland: ‘Mede gefinancierd door het Europese Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling’. Interessant, maar als we een klaphekje doorgaan wordt het kruip door, sluip door. Het pad vraagt om onderhoud. Het tunneltje dat volgt is te laag om rechtop te lopen.

^{Kruip door, sluip door © Gert Nonnekes}      

Koffie bij de watertoren

Er wordt flink gewerkt aan de natuurontwikkeling langs de oevers van de Kromme Rijn. Dat is goed te zien als we op weg zijn naar de Watertoren Werkhoven. Een bordje geeft aan: ‘Zaterdag en zondag Toren Open’ (mei-september). Het terras in de schaduw aan het water is uitnodigend. Tijd voor koffie. Met een punt heerlijke, zelfgebakken appelnotentaart! Moet je écht doen. Als je mazzel hebt is die nog een beetje warm.

^{Pauzeren bij de Watertoren Werkhoven © Gert Nonnekes}    

Uitgerust en afgekoeld vervolgen we onze weg langs de Oude Kromme Rijn. “Kijk, daar staat weer zo’n reproductie van een Mijlpaal”. Het geeft de afstand aan naar de dichtstbijzijnde Castellums. Leuk initiatief van een aantal aannemers en gemeente om die her en der te plaatsen. Een aandenken aan het ‘Romeinenjaar 1997’.

^{Bruggetje over de Oude Kromme Rijn met Mijlpaal © Gert Nonnekes}   

Soms lastige paden

Het graspad wordt smaller. De hoge grassen en andere groeisels kriebelen aan onze benen. In het boekje staat: ‘als het pad onbegaanbaar is…’. Jaja, dat ondervinden we als we halverwege zijn… Terug? Nee, natuurlijk niet! Bewoners aan de overkant van het water vinden het hilarisch. Die genieten en wensen ons succes. Het riet, gras en andere groeisels zijn meer dan manshoog. Distels en flinke bramenstruiken prikken in onze benen en armen. Het pad is niet meer te zien. Zelfs Betty zie ik niet meer… Het was weer eens survivallen.

^{Langs de Kromme Rijn en zoeken naar Betty… © Gert Nonnekes}   

Over het Jaagpad langs de huidige Kromme Rijn is het normaal lopen. De leuke doorkijkborden geven info over de rivier en de huidige natuurvriendelijke oevers en weilanden. Voor de kanovaarders zal het een worst zijn. Die hebben al kletsende alleen oog voor het water.

Even rusten bij een Zorgboerderij

Ons broodje nemen we zittend op een hekje, kijkende naar paarden aan de overkant. Niet wetende dat er verderop vlak voor Cothen een mooi rustpunt bij een Zorgboerderij is. Een kopje thee en een ijsje gaan er altijd in.

Na de kerk, de molen en het kasteel van Cothen komt Wijk bij Duurstede steeds dichterbij. In de boomgaarden hangen de vele peren er goed bij. Ondanks de hitte en het watertekort.

^{De laatste foto’s van een mooie dag © Gert Nonnekes}